جمعه 24 مرداد 1399   12:11:26
عملیات ها، مقالات و مصاحبه‌هابيشتر

دزفول شهر مقاومت



سرزمین خوزستان را نه به واسطه اینکه یک شهر یا قسمتی از خاک کشور است می شناسند، بلکه به خاطر رشادت وپایمردی زنان ومردان مقاومش می ستایند وآن را به عنوان "سرزمین نور" لقب داده اند واگر نام اولین خاکریز مقاومت بر پیشانی بلند شهرهایی همچون ا ندیمشک ودزفول حک شده است ،به واسطه مقاومتی است که در طول سالهای پرشکوه دفاع مقدس برای عزت این دیاراز خود به نمایش گذاشته اند.

مقصد ما شهر مقاومت وشهر 1000 موشک است. دزفول دروازه مقاومت ایران  که در طول جنگ صدها بار مورد حملات موشکی رژیم بعث عراق قرار گرفته است.

تابلوهای مختلفی در سطح شهر نصب شده بود که دزفول را به عنوان پایتخت مقاومت ایران نامگذاری کرده بودند.مقاومتی که به واسطه حملات پی در پی رژیم بعث عراق در طول دوران دفاع مقدس به این شهر  صورت گرفته بود.تابلو دیگری در گوشه گوشه شهر دیده می شد که روی آن حک شده بود" الف دزفول" دو کلمه متضاد که مفهوم آن را نمی دانستیم .وقتی علت را جویا شدیم متوجه شدیم که در طول جنگ نام دزفول به عنوان یکی از شهرهایی که می بایست توسط جنگنده های رژیم بعث عراق بمباران شود هر روزه دراول لیست ارتش عراق بوده و وقتی رادیو عراق گزارش بمباران شهرهای ایران را پخش می کرده همیشه نام دزفول را بر فراز نام شهرهای مورد هدف  می برده و این  عبارت در ذهن مردم دزفول نقش بسته است که با هر روز با خود زمزمه می کردند: الف : دزفول "

در گوشه ای دیگر تابلویی خود نمایی می کرد  که نظرمان را به خود جلب کرد.روی آن با خطی خوش نوشته شده بود" کوچه کوچه این شهر آغشته به خون شهیدان است، با وضو وارد شوید" واقعا کمی که دقت می کردی می توانستی بوی مقاومت وایثار را از نخل های بلند شهر ودیوارهای قدیمی آن  حس کنی.

سرسبزی شهر گواه آن می داد که مردم دست در دست هم برای آبادانی شهرشان تلاش کرده اند. بعد از ا ینکه از اندیمشک به سمت دزفول حرکت کردیم،میدانی بزرگ که در وسط آن یک فروند هواپیمای اف 5 نصب شده  بودکه حاکی از حضور پایگاه نیروی هوایی در این شهر داشت. صدای غرش جنگنده ها که از باند پروازی پایگاه شکاری وحدتی به سمت آسمان پروزا می کردند از همه جای شهر به خوبی به گوش می رسید،صدایی که  حاکی از زنده بودن پایگاه وتلاش  مردان آسمانی پایگاه بود.

 

پایگاه شکاری وحدتی که در دل شهرهای مقاومت ایران جای گرفته ،نماد شکوه وعزت مردانیست که رشادتشان، نه در روی زمین بلکه در پهنای لاجوردی آسمان روایت می شود.

اینجا آسمان هم به زمین نزدیک است وخاطرات آسمانیان در بین زمینیان سینه به سینه نقل می شود.

نخلهای ایستاده ای که در گوشه گوشه پایگاه قد علم کرده اند،ایثار ومردانگی بلند پروازانی  را به خاطر دارند که در هشت فصل عاشقی سرود عشق را سردادند وبرای سربلندی ایران عزیز تا پای جان ایستادگی کردند ورمز ماندگاری این خاطرات بزرگ را باید در عهدها وپیمانهایی دید که تنها با خدای خود بستند و مزدشان را که همان شهادت فی سبیل الله بود از درگاه دوست طلب کردند.

امروز میراث دارآن بلند پروازان، جوانانی هستند که با پوشیدن لباس سربازی برای حراست از مرزهای جغرافیایی ایران عزیز در جرگه ی "ومنهم من ینتظر"  ایستادگی می کنند تا شاید از رهگذر این انتظار توشه ای نصیبشان گردد.

 وامروز نصرت دین خدا به دست مردانی رقم می خورد که تنها معبر وصلشان از دل آسمان می گذرد وآسمان را تنها راه رهائیشان می دانند وبه واسطه این نصرت، قدم هایشان همواره در این راه ثابت واستوار است وچه بهایی  در این سیطره خاکی از این بالاتر که خداوند خود مزد ایثارشان را  واگذار نماید.

 

تهیه و تنظیم

حمید رضا تندرو

 
امتیاز دهی
 
 

نسخه قابل چاپ