جمعه 24 مرداد 1399   12:47:56
شهدا و ایثارگران

یادنامه امیر سرلشکر خلبان شهید محمد نوژه

 

اذان عـشـق بـه بـام ستـــاره میخـــوانـــد

کسی کـه سـوره خــون در شراره  میخوانــد

سـرود ســرخ در حصــار بسته تن

پیـام صبح ظفـر بـر منـاره میخوانـد

سوار مرکب حق آخرین نمازش را

به رزمگاه شهـادت سـواره میخوانـد

 

 

در نظام هستی برای رسیدن به صبح سعادت باید بر شام تار فایق آمد ، باید از دریای پرتلاطم امواج زندگی گذر کرد و با مبارزه بیامان و حتی با گذشتن از جان و مال به صبح پیروزی رسید. براستی شهیدان مصداق بارز چنین طریقتی­اند. آنان سوار بر مرکب استقامت و توسن شهادت و با چشم پوشی از تمامی تعلقات دنیوی وگذر از ناملایمات زندگی به قلههای رفیع کرامت و بزرگواری دست یافتند .

در آن روزها که نیروی هوایی به حضور امام خمینی (ره) شرفیاب شد و پیمان وفاداری بست، و بر این پیمان باقی ماند.

آن روزها که خلبانان شجاع نیروی هوایی عاشقانه و عارفانه بر باند پایگاه سر به سجده می­گذاردند و سوار بر راهوار عشق تا مرز هستی می­شتافتند تا غبار زر و زور و تزویر از چهره میهن بزدایند.

آن روزها که آسمان نیلگون ایران اسلامی جولانگاه  دلاورمردان جان برکف نیروی هوایی بود و به خونشان معطر گشت.. ، این حماسه به تارک قلّه ایمان نشست  ...

آری ... اینک نوبت ماست ... نوبت ما ، تا همه این جان‌فشانی‌ها را  درکتاب قطور نهضت امام خمینی (ره) ثبت نماییم ... و بر دفتر حماسه­ی تاریخ ایران­زمین حک کنیم تا آیندگان بدانند ، پدیدآورندگان این حماسه سِترگ چگونه برای تثبیت آرمان­های اسلام و میهن، از آرزوها و رؤیاهایشان گذشتند و خود را فدای اسلام و انقلاب کردند.

سرلشکر خلبان شهید محمد نوژه ازسالکان این طریقت است. وی در هشتم فروردین ماه 1324 در تهران و در خانوادهای مسلمان و معتقد به احکام مترقی و نورانی اسلام، دیده به جهان گشود. پدرش اکبر مردی مؤمن و متدیّن و اهل مسجد بود و محمد را از همان اوان کودکی با نماز و روزه آشنا نمود، وی پس از پشت سرگذاشتن دوران ابتدایی و متوسطه و دریافت مدرک دیپلم ریاضی ،در سیزدهم مهرماه 1342 به استخدام نیروی زمینی ارتش درآمد، او پس از گذراندن دوره های آموزش نظامی و دریافت درجه ستواندومی از آنجا که علاقه وافری به آموختن فن خلبانی داشت داوطلبانه به نیروی هوایی انتقال یافت و پس از طی آموزش­های نظامی و موفقیت در آزمون­های زبان انگلیسی و مهارت­های تخصصی و انجام دوره­های آکادمی پرواز و پرواز مقدماتی با هواپیماهای پاپ و اف -33 در دانشکده پرواز در تاریخ 25 /5 /1349 به منظور تکمیل دوره خلبانی و پرواز با هواپیماهای پیشرفته جت شکاری به هنگ آموزشی 38 پایگاه هوایی «لاردو» ایالت تگزاس کشور امریکا اعزام شد و پس ازطی دوره‌های تکمیلی پرواز و گذراندن دوره سامانه کنترل اسلحه در آمریکا و پرواز با هواپیماهای تی-41،تی-6،تی-37 ، تی-38 به مدت 55 هفته و دریافت نشان خلبانی در تاریخ 20/ 5/ 1351 به ایران بازگشت و جهت پرواز با هواپیمای اف- 4 ( موسوم به فانتوم) در تاریخ 25/ 6/ 57 به پایگاه سوم شکاری انتقال یافت و به جمع تیز پروازان نیروی هوایی پیوست .


شهید نوژه
در دوران خدمتی‌اش همواره فردی با انضباط و برخوردار از دانش پروازی و مهارت‌های تخصصی یکی از کارکنان ممتاز پایگاه به حساب می‌آمد به طوریکه در بررسی خلاصه وضعیت دو شش ماهه‌اش، در سال‌های 56 الی 58 به عنوان افسری پر کار که روزانه بیش از دوازده ساعت وقتش را به امور عملیاتی می‌پردازد و دو مورد تشویقی بهعلت جدیّت در امور محوله، از وی یادشده است .

فرمانده گردان یکم شکاری و گردان 31 پایگاه سوم شکاری، رئیس شعبه عملیات مشترک، معاون عملیاتی پایگاه ششم شکاری ،معاون دایره عملیات و افسر ستاد عملیاتی پایگاه  از جمله مسئولیت‌های وی بوده است .

شهید نوژه  انسانی متواضع و خوش برخورد بود و در طول زندگی اش  لحظهای از فرایض و احکام دینی غافل نبود. وی هیچگاه فریب مظاهر پر زرق و برق غرب را نخورد و در گفتگو با همکارانش از مظاهر فرهنگ غرب به شدت انتقاد می کرد.

با اوج گیری نهضت عظیم اسلامی به رهبری امام خمینی (ره )، در سال 56  شهید نوژه چون تشنهای که به آب زلال و گوارایی رسیده باشد جانی دوباره یافت .

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، شیطان بزرگ، در یک طرح هماهنگ با سایر کشورهای دست نشانده خارجی به تحریک گروهک‌ها و ضد انقلاب داخلی پرداخت تا شاید به نهال نوپای انقلاب اسلامی صدمهای برساند،شهید نوژه که دست استکبار را بیرون آمده از آستین منافقین میدید به دفاع از دست آوردهای انقلاب همّت گماشت، در همین زمان که گروهک‌های ضدانقلاب در شهرها و نقاط مختلف کشور در صدد بلوا و آشوب بودند و طرح و نقشه تجزیه ایران در سر میپروراندند و با این هدف به کشتار مردان و زنان و اطفال بی‌گناه می‌پرداختند، به جهت دفاع از کیان کشور لحظه‌ای آرام و قرار نداشت .

شرح سانحه  

در تاریخ 1358/5/23 حدود ساعت 22:00 مهاجمان مسلّح  طرفدار حزب دمکرات کردستان و گروهی از عشایر وابسته منطقه با انواع سلاح‌های سبک، سنگین و خمپاره انداز به شهر پاوه حمله کردند نیروهای ژاندارمری و نیروی های مردمی و پاسداران انقلاب پس از یک روز مقاومت ناگزیر  با ارسال پیامی در ساعات 23:10 و 24:00 مورخ 1358/5/24 به مراکز فرماندهی خود، از سقوط شهر پاوه توسط مهاجمان مسلّح خبر دادند در بخشی از این پیام آمده بود براساس برآورد‌های انجام شده مدت مقاومت شهر یک ساعت پیش بینی می‌شود بر این اساس از مسئولین امر خواسته شده بود نیروهای ارتش را جهت سرکوب اشرار مسلح ودفع تجاوز به منطقه اعزام کنند .

مهاجمان مسلح پس از محاصره و قطع کلیه خطوط ارتباطی وراه های زمینی ومسیر های منتهی به شهر پاوه ، ساعت 06:00 مورخ 1358/5/25  وارد آن شهر شدند و با استقرار در ارتفاعات مشرف به پاوه و هم چنین تصرّف نقاط حساس شهر کنترل اوضاع را دراختیار خود گرفتند. تنها نیرویی که هم چنان به مقاومت سرسختانه در برابر هجوم بیامان چریک‌های مسلح ادامه می‌داد پاسگاه ژاندارمری، نیروهای مردمی و ستاد خودجوش سپاه پاسداران انقلاب شهر بود .

در پی ارسال پیام مذکور، هیأتی مرکب از دکتر مصطفی چمران (معاون نخست وزیر و وزیر دفاع وقت) تیمسار سرلشکر ولی فلاحی (فرمانده نیروی زمینی) و ابوشریف معاون عملیاتی سپاه جهت بررسی اوضاع با سه فروند بالگرد که حامل مهمات و اقلام ضروری برای نیروهای ژاندارمری و سپاه بودند، بعدازظهر 25 مرداد سال 58 عازم شهر پاوه شدند. درآن مأموریت پر مخاطره هلی‌کوپتر حامل دکتر چمران مورد اصابت گلوله واقع شد و در نتیجه وی در محاصره مهاجمان مسلّح گرفتار آمد دوشادوش نیروهای ژاندارمری و پاسدار به مقابله و مقاومت در برابر عناصر فریب خورده پرداخت و خاطرات ارزشمندی از شجاعت و دلیرمردی از خود به یادگار گذاشت .


پایگاه سوم شکاری
که از قبل در جریان تحرکات گروهک‌ها در منطقه بود و آمادگی انجام هر گونه عملیاتی را براساس دستور داشت، لذا پس از مطلع شدن از ماجرا، با به پرواز درآوردن 2 فروند هواپیمای «اف- 4» بر فراز شهر و شکستن دیوار صوتی لحظات پراضطرابی را برای مهاجمان مسلّح فراهم نمود تا زمینه حضور نیروهای مسلّح خودی را فراهم نمایند. سرگرد محمد نوژه از جمله داوطلبانی بود که برای  سرکوب این یاغیان سر از پا نمی‌شناخت و بر این پیمان نیزجان فدا کرد و مشتاقانه پذیرای مأموریتی بیبازگشت شد. و سرانجام در مورخ 25/ 5/ 1358سرگرد خلبان محمد نوژه به همراه ستوانیکم خلبان بشیر موسوی (کابین عقب) که به جهت پشتیبانی از بالگردهای نیروی زمینی ارتش و ستون اعزامی کرمانشاه به پاوه اعزام شده بود پس از انجام عملیات، در حین انجام گشت‌های هوایی هواپیما مورد اصابت آتشبار عناصر ضد انقلاب قرار گرفت و از کنترل خارج شد درحالی که دست راست  خلبان کابین جلودر اثر اصابت گلوله به درون کابین قطع شده بود متأسفانه هیچ یک از خلبانان فرصت استفاده از صندلی پران را نیافتند و هواپیما به کوه اصابت کرد و در منطقه قشلاق بین پاوه و روانسر سقوط کرد و در حالی که سرگرد خلبان محمد نوژه روزه بود با خون خویش افطار کرد.

پس از شهادت وی مسئولین امر در تلاشی ارزشمند به پاس خدمات این شهید والامقام، پایگاه سوم شکاری به پایگاه شهید نوژه تغییر نام یافت. این پایگاه به لحاظ موقعیت جغرافیایی و امکانات دفاعی با برخورداری از خبرهترین خلبانان ومستعدترین کارکنان، یکی از پر جنب و جوشترین، فعال‌ترین و از کانون های اصلی در گیری در طول سالهای دفاع مقدس بود هر چند تلاش دشمنان اسلام و انقلاب برآن بود تا چهرهپایگاه را مخدوش نمایند ولی به حق کارنامه درخشان این سلحشوران درطول جنگ تحمیلی و در قبل و بعد و دوران سازندگی دوست را به تعجب و دشمن را به حیرت وا داشته است.

پایگاه سوم شکاری قبل از پیروزی انقلاب ،پایگاه  شاهرخی و پس از پیروزی انقلاب مدت کوتاهی پایگاه حرّ و پس از آن به پایگاه شهید نوژه تغییر نام یافت .  

ازسرلشکر خلبان شهید نوژه تنها یک فرزند به یادگار مانده است.

روحش شاد و یادش گرامی باد

 
امتیاز دهی
 
 

نسخه قابل چاپ