اخبـار نهاجا
گزارش تکمیلی اورهال پرنده های سنگین نیروی هوایی ارتش


 پرنده‌های سنگین ارتش کجا و چگونه تعمیر می‌شوند؟

یکی از مواردی که معمولا کسی به آن توجه نمی‌کند، نحوه تعمیرات سنگین هواپیماهای نظامی است. آیا شما می‌دانستید که کار تعمیرات انواع هواپیماهای نظامی و ترابری را متخصصان ایرانی، خودشان انجام می‌دهند؟
 

به گزارش روابط عمومی نهاجا، همه شیراز را با نام بناهای تاریخی و مقبره شاعرانی چون حافظ و سعدی می‌شناسند و اگر در طی سال سری به این شهر می‌زنند برای بازدید، از همین بناهای تاریخی و دیدنی است. کمتر کسی اما از وجود یکی از مهمترین پایگاه‌های نیروی هوایی ارتش در این شهر خبر دارد.

مسافرانی که با هواپیما به شیراز می‌روند در هنگام فرود هواپیما در فرودگاه شیراز هواپیماهای غول پیکری را مشاهده می‌کنند که در رمپ فرودگاه و در بخش پایگاه هوایی پارک کرده‌اند

پایگاه شکاری ترابری شهید دوران شیراز

جایی که این هواپیماهای غول پیکر حضور دارند در حقیقت پایگاه هفتم شکاری - ترابری شهید دوران شیراز است. اورهال (باز آماد)، تعمیر و نگهداری هواپیماهای ترابری و شکاری از ماموریت‌های اصلی این پایگاه است.

این پایگاه پیش از پیروزی انقلاب اسلامی در 15 کیلومتری جنوب شیراز و با دو باند پروازی افتتاح شد و در ابتدا محل آموزش خلبانان نیروی هوایی ارتش بود ولی پس از ورود هواپیماهای C-130 به ناوگان ترابری نیروی هوایی، پایگاه شیراز به پایگاه اصلی هواپیماهای ترابری C-130 مبدل شد.

اما چندی بعد با اضافه شدن جنگنده‌های اف-4 به نیروی هوایی، پایگاه شیراز به یک پایگاه دو منظوره شکاری ترابری تغییر نقش داد. در دوران دفاع مقدس این پایگاه نقش مهمی در پشتیبانی از نیروهای ارتش و سپاه در جنگ ایفا کرد و خلبانان شجاع این پایگاه عملیات‌های مهمی در طول دوران دفاع مقدس اجرا کردند. پس از دوران دفاع مقدس و با ورود جنگنده های سوخو -24 و هواپیماهای ترابری ایلوشین -76 به ایران، پایگاه شهید دوران به پایگاه اصلی این هواپیماها تبدیل و از آن زمان به بعد بر اهمیت پایگاه شیراز نهاجا افزوده شد.

اما شاید مهترین کاری که بعد از انقلاب در این پایگاه انجام می‌شود، انجام تعمیرات سنگین و اساسی انواع هواپیماهای ترابری و شکاری است به صورتی که این پایگاه را تبدیل به یکی از پایگاه‌های اصلی اورهال هواپیماهای C-130 و ایلوشین - 76  کرده است.

در این پایگاه و در بخش ترابری، هواپیماهای ایلوشین-76 و  C-130 مستقر هستند و علاوه بر اجرای ماموریت‌های مختلف رزمی و پشتیبانی، کار تعمیر و نگهداری این هواپیماها هم در همین پایگاه انجام می‌شود.

گردان اورهال هرکولس‌های شیراز

وارد گردان اورهال پایگاه شهید دوران که می‌شویم، با مجموعه‌ای بزرگ روبرو هستیم که چند هواپیمای C-130 و ایلوشین را در دست تعمیر و اورهال دارد. ابتدا به سراغ بخش اورهال هواپیماهای C-130 می رویم تا از چند و چون تعمیر این هواپیماها مطلع شویم.

هواپیمای ترابری C-130 ملقب به هرکولس یک هواپیمای ترابری تاکتیکی 4 موتوره با موتورهای توربوپراپ ساخت شرکت لاکهید مارتین آمریکا است که پیش از انقلاب خریداری شده است. این هواپیما در مدل‌های مختلفی ساخته شده است که مدل‌های در اختیار نیروی هوایی ارتش از شامل نسخه‌های E و H است.

C-130  بدلیل استفاده از موتورهای توربوپراپ توان نشست و برخاست در باندهای بیابانی و خاکی را دارد و به همین جهت یک هواپیماهای ترابری تاکتیکی و کارآمد محسوب می‌شود.

در زمان خرید این هواپیماها، تمام کارهای مربوط به اورهال آن را مستشاران آمریکایی انجام می‌دادند و متخصصان ایرانی اجازه انجام کارهای سنگین در حوزه اورهال این هواپیما را نداشتند. اما پس از انقلاب و با تحریم ایران از سوی آمریکا، متخصصان نیروی هوایی ارتش با اتکا به توان داخلی و بر اساس احساس نیازی که بخصوص در زمان دفاعی مقدس حس می‌شود، دست به کار اورهال و تعمیر اساسی این هواپیماها می‌شوند.

همراه فرمانده گردان اورهال هواپیماهای ترابری پایگاه شهید دوران وارد محوطه گردان اوهال هواپیماهای C-130 می‌شویم. "سرهنگ آزادمهر" از ما می‌خواهد تا با متخصصان تعمیر بخش‌های مختلف هواپیما هم صحبت شویم و اطلاعات دقیقی از چگونگی تعمیر و اورهال این هواپیما به دست آوریم.

با این متخصصان که هم صحبت می‌شویم، می‌بینیم هر کدام از این افراد متخصص تعمیر یک بخش از هواپیما هستند و چقدر بخش‌های متنوعی این هواپیما دارد که نهاجا برای هر بخش، مسئولی تعیین کرده تا در روند تعمیرات، وظیفه هرکس مشخص باشد. یکی متخصص بخش هیدرولیک و کنترل فرامین است، دیگری متخصص بخش بال و بدنه است و آن یکی هم متخصص ارابه‌های فرود و دیگرانی هم متخصص بخش‌های دیگر.
 


کار خوبی که در نهاجا انجام شده این است که در کنار هرکدام از این افراد با تجربه چند نفر از افسران جوان نیروی هوایی نیز کار می‌کنند تا علاوه بر ارتقاء سطح دانش نیروهای جوان، به کسب تجربه از پیشکسوتان هم بپردازند.

اورهال هرکدام از C-130 ها تا مرحله‌ای پیش رفته بود؛ اورهال یکی از آنها رو به اتمام بود و آنطور که فرمانده گردان اورهال می‌گفت تا یکی دو ماه آینده آماده پرواز می‌شود.
 

وقتی از نزدیک هواپیماها را می‌بینیم، تازه به عظمت کار متخصصان فنی نیروی هوایی ارتش پی می‌بریم. C-130 هواپیمای غول پیکری است که از مجموعه‌ای پیچیده و گستره از انواع سیستم‌های الکترونیک، مکانیک، هیدرولیک، ناوبری و بسیاری از سیستم‌های دیگر تشکیل شده و حقیقتا تعمیر و بازآماد چنین پرنده‌ای کاری بسیار حساس و دقیق را می‌طلبد که می‌بایست سطح بالایی از علوم مختلف در آن بکارگیری شود.

با متخصصان فنی که هم صحبت می‌شویم می‌فهمیم چه راه پر فراز و نشیبی را در دوران تحریم طی کرده‌اند تا بتوانند این هواپیماها را سرپا نگهدارند. از روزهایی می‌گویند که به خاطر نبود قطعه، اورهال هواپیما عقب می‌افتاده و یا اینکه به خاطر نیاز عملیاتی نهاجا، شبانه روز روی یک هواپیما کار کرده‌اند تا هواپیما را آماده پرواز کنند.

 گردان اورهال ایلوشین-76

پس از آن که کارمان با C-130 تمام می‌شود به سراغ هواپیمای ترابری سنگین ایلوشین-76 می‌رویم. IL-76TD یک هواپیمای ترابری سنگین روسی با 4 موتور جت است که توان حمل 40 تن بار را دارد. این هواپیما برای کارهای مختلفی همچون ترابری سنگین هوایی، اطفاء حریق، حمل چترباز و نقل و انتقال ادوات سنگین مورد استفاده قرار می‌گیرد.


هواپیمای ایلوشین -76 نیروی هوایی ارتش

وقتی به سراغ این هواپیما می‌رویم، نیروهای فنی پایگاه مشغول باز کردن موتور یکی از هواپیماها برای تعمیر و اورهال آن هستند. از روند کامل باز کردن موتور فیلم می‌گیریم و قدری با کارشناس این بخش صحبت می‌کنیم و او برای‌مان روند کاری را که در حال انجامش هستند را تشریح می‌کند. می‌گوید از تمام استندهای مورد استفاده برای این کار گرفته تا اکثر قریب به اتفاق قطعات مورد نیاز را از داخل تامین می‌کنیم.
 

می‌گوید، آنقدر در این کار حرفه‌ای شده‌این که متخصصان زیادی الان دیگر به راحتی می‌توانند موتور این هواپیما را باز کرده و تعمیر کنند. جالب است بدانید که موتورهای این هواپیما را باید یکی یکی باز کرد تا نقطه ثقل هواپیما بهم نخورد، این خودش یک بحث مجزاست.

روز بعد به سراغ متخصص اورهال هواپیمای ایلوشین رفتیم تا از چگونگی تعمیر و اورهال این هواپیما با خبر شویم. اما برایمان یک سوال مطرح بود که چطور نیروی هوایی ارتش که در ابتدا ساختاری غربی داشت و هواپیماهای غربی بیشتر در آن بکار گرفته می‌شد، حالا توانسته خود را با هواپیماهای شرقی سازگار کند و تا آنجایی پیش برود که بتواند این هواپیماها را بدون کمک خارجی را تعمیر کند.

اوایل دهه 70 بود که این هواپیماها وارد سازمان نیروی هوایی ارتش شدند. در ابتدا روس‌ها همکاری‌هایی برای اورهال این هواپیما انجام می‌دادند اما بعد ها به خاطر تحریم‌ها این کمک‌ها قطع شد. متخصصان نهاجا مجبور شدند برای تعمیر و سرپا نگهداشتن این هواپیماها خودشان وارد عمل شوند و ایلوشین‌ها را اورهال کنند. در ابتدا این کار خیلی سخت و زمانبر بود و آنها مجبور بودند برای تعمیر بعضی سیستم‌ها چند بار آزمون و خطا انجام دهند تا آن سیستم را تعمیر کنند و همین کار، خودش زمان‌بر بود.

در هواپیماهای روسی مشکلی که وجود دارد این است که نمی‌توان قطعات یک هواپیما را روی هواپیمای دیگر استفاده کرد و این هم کار را دو چندان سخت‌تر می‌کند. مثلا قطعات الکترونیک هر هواپیما مختص به خود آن هواپیماست و روی هواپیمای دیگر جواب نمی‌دهد. همین موضوعات باعث شد تا نیروی هوایی به سراغ اورهال هواپیماهای ایلوشین رفته و با کمک دانشگاه‌های کشور و شرکت‌های دانش بنیان و جهاد خودکفایی نهاجا این هواپیما را تعمیر و اورهال کند.

متخصصان ایرانی امروز به مرحله‌ای از توانمندی رسیده‌اند که می‌توانند برخی قطعات هواپیمای ایلوشین را خودشان بسازند و حتی ابزارهای لازم برای تعمیر و یا باز کردن بخش‌های مختلف هواپیما را هم خودشان طراحی کرده و بسازند.

یکی از افسران گردان تعمیر و نگهداری برایمان می‌گفت: "ابزارهای مورد نیاز برای باز و بسته کردن بخش‌های مختلف هواپیمای ایلوشین دربازار وجود ندارد و ما خودمان باید آنها را بسازیم. یکی از ابزارهایی که خودمان توانستیم آن را طراحی کنیم و بسازیم ابزاری است که برای باز کردن پیچ‌های اتصال بال به بدنه هواپیما مورد استفاده قرار می‌گیرد."

با خوشحالی تعریف می‌کرد که، "زمانی که می‌خواستیم این ابزار را بسازیم بارها آزمون و خطا کردیم. ابزاری ساخته می‌شد و در زمان کار می‌دیدیم که جواب نمی‌دهد باید دوباره آن را اصلاح می کردیم. چندین مرتبه این کار انجام شد تا ما به ابزار مناسب دست پیدا کردیم و حالا خودمان تولید کننده این ابزارها هم هستیم."

ارزش کار متخصصان نهاجا جایی مشخص می‌شود که کرمانشاه را زلزله‌ای قدرتمند می‌لرزاند و همین هواپیماهای اورهال شده، امدادرسانی به زلزله زدگان را بر عهده می‌گیرند. کارشناس اورهال هواپیما می‌گوید: در جریان زلزله کرمانشاه یکی از همین ایلوشین‌های اورهال شده 1000 تخته چادر به وزن 40 تن را به کرمانشاه برد و ما زمانی که آن هواپیما از زمین بلند می‌شد، خوشحال بودیم که توانسته‌ایم کاری انجام دهیم که مشکلی از مشکلات مردم کشورمان را حل می‌کند.

متخصصان فنی نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران علاوه بر آنکه توانسته‌اند هواپیمای C-۱۳۰ را بدون کمک خارجی اورهال کنند موفق به تولید رادار بومی برای این هواپیما هم شده‌اند.

پایگاه هوایی شهید دوران شیراز پیش از پیروزی انقلاب اسلامی در 15کیلومتری جنوب شیراز و با دو باند پروازی افتتاح شد و در ابتدا محل آموزش خلبانان نیروی هوایی ارتش بود ولی پس از ورود هواپیماهای C-130 به ناوگان ترابری نیروی هوایی، پایگاه شیراز به پایگاه اصلی هواپیماهای ترابری C-130 مبدل شد.

پس از دوران دفاع مقدس و با ورود هواپیماهای ایلوشین به کشورمان پایگاه هوایی شیراز به محل اصلی استقرار این هواپیماها تبدیل شد و از آن زمان به بعد، اورهال هواپیماهای C-130 و ایلوشین نیروی هوایی در این پایگاه هم، انجام می‌شود.

برای اطلاع از چگونگی انجام اورهال این هواپیماها به پایگاه هوایی شهید دوران نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران رفتیم تا از چندوچون این کار مطلع شویم.

اورهال C-130

وارد پایگاه شیراز که شدیم به‌همراه فرمانده گردان اورهال، به بخشی رفتیم که هواپیماهای C-130 در آنجا تعمیر می‌شدند. در این بخش از پایگاه تعدادی هواپیمای C-130 وجود داشت که کار اورهال هرکدام از آنها تا مرحله‌ای پیش رفته بود.

هواپیمای C-130 یک هواپیمای ترابری تاکتیکی با چهار موتور توربوپراپ است که توسط شرکت لاکهید مارتین آمریکا ساخته شده است. این هواپیما پیش از انقلاب از آمریکا برای استفاده در نیروی هوایی ارتش خریداری شد و تاکنون در این نیرو خدمت می‌کند. البته نسخه‌های متفاوتی از این هواپیما هم‌اکنون در کشورهای مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد.

پیش از انقلاب تعمیر و اورهال اساسی این هواپیما به‌عهده مستشاران آمریکایی بوده و با پیروزی انقلاب و خروج مستشاران آمریکایی از ایران، متخصصان فنی کشورمان اورهال این هواپیما را به‌عهده گرفتند.

اما تعمیر و اورهال یک هواپیما کار آسانی نیست و نیاز به دانش فنی بالایی دارد که معمولاً کشورهای سازنده هواپیما این دانش را در اختیار دیگر کشورها قرار نمی‌دهند.
 

فرآیند تعمیر و اورهال هواپیمای سی130 هر 4 سال یک‌بار انجام می‌شود، یعنی هواپیما پس از طی 4 سال زمینگیر یا اصطلاحاً گرند شده و دیگر اجازه پرواز ندارد. پس از آن هواپیما را تحویل گردان اورهال می‌دهند تا تمامی کارهای مربوط به تعمیرات اساسی و اورهال آن انجام شود. پس از آنکه اورهال هواپیما به پایان رسید بخش‌های مختلف هواپیما را مورد تست و ارزیابی قرار می‌دهند تا از صحت اقدامات انجام‌شده در اورهال مطمئن شوند. اگر هواپیما این مرحله را با موفقیت پشت سر بگذارد، دوباره به چرخه عملیاتی برگشته و اجازه پرواز پیدا می‌کند.

از آنجایی که این هواپیما از کنار هم قرارگرفتن بخش‌های مختلف و متعددی ساخته شده است، برای تعمیر و اورهال آن هم می‌بایست مختصصان و کارشناسان مختلفی کنار هم قرار بگیرند تا تعمیر هر بخش به‌صورت تخصصی دنبال شود.

در ابتدا با متخصصان بخش بدنه هواپیما هم‌صحبت می‌شویم. آنها که دو سرهنگ بازنشسته هستند، کنار خود، نیروهای جوان را به‌کارگرفته‌اند تا تجربیات خود را به آنها منتقل کنند.


** تعمیر بال و بدنه

آنها ابتدا بخش‌های مختلف بدنه هواپیما را برای‌مان تشریح می‌کنند و می‌گویند ساختار اصلی بدنه هواپیما از سه بخش تشکیل شده است؛ سنتر وینگ، اوتر وینگ راست و اوتر وینگ چپ که همان بال‌های چپ و راست این هواپیما هستند. سنتر وینگ بخش اصلی بدنه هواپیما است که بال‌ها روی آن نصب شده‌اند واگر آسیب جدی ببیند باید تعویض شود.
 

تعمیر اساسی یا تعویض سنتر وینگ هواپیما جزء مراحل عادی اورهال نیست و فقط در هواپیماهایی که در سوانح هوایی و یا هنگام فرود دچار آسیب جدی و اساسی شده باشند انجام می‌شود. متخصصان پایگاه شیراز می‌گویند: علی‌رغم آنکه تعمیر این بخش کار بسیار سخت و زمانبری است اما در مورد یکی از هواپیماها موفق به تعویض این بخش نیز شدیم.

در اورهال هواپیمای سی-130 ابتدا بخش‌های مختلف را از هواپیما باز می‌کنند که به آن مرحله ریموال می‌گویند. پس از آن هر بخش را به‌صورت جداگانه در اختیار متخصص همان بخش می‌گذارند تا مراحل اورهال آن را انجام دهد.

در حوزه بال و بدنه هواپیما نیز همین‌طور است؛ برای تعمیر بال‌های هواپیما، آنها را از بدنه جدا می‌کنند و سپس قسمت‌های فلپ را که مربوط به کنترل فرامین و کاهش و افزایش سرعت هواپیما است از بال جدا کرده و مورد بازبینی و تعمیر قرار می‌دهند. همچنین بال‌ها و بخش‌های مختلف بدنه را مورد بازرسی NDI یا ترک‌یابی قرار می‌دهند تا از نبود هرگونه ترک در بدنه هواپیما مطمئن شوند.

در همین رابطه یکی از متخصصان اورهال بدنه می‌گوید: برخی بخش‌‌ها در هواپیما وجود دارد که اگر در آنها ایرادی وجود داشته باشد کار تعمیر را طولانی می‌کند، مانند تَرَک‌هایی که در برخی نقاط بدنه هواپیما ایجاد می‌‌‌شود. برای رفع این ترک‌ها، بخش‌های مختلف بدنه هواپیما باید ابتدا توسط یک سیستم ترک‌یابی شود و در صورت وجود هرگونه ترک آنها را برطرف می‌کنیم.

نصب رادار ایرانی روی هرکولس‌های ارتش
 

یکی دیگر از بخش‌های بسیار مهم هواپیمای سی-130 که اورهال آن نیاز به دانش بالایی هم دارد، سیستم‌های الکترونیک هواپیما است. در حقیقت اقداماتی که خلبان برای هدایت هواپیما انجام می‌دهد، توسط همین سیستم‌های الکترونیکی به بخش‌های مختلف هواپیما می‌رسند و در صورت بروز هرگونه ایراد در این بخش هواپیما دچار اشکال اساسی می‌شود.

نیروی هوایی ارتش برای تعمیر بخش‌های الکترونیک هواپیمای C-130 از توان جهاد خودکفایی نهاجا و دانشگاه‌های کشور بهره گرفته است و این متخصصان جوان به‌خوبی توانسته‌اند از پس این کار برآیند.

از جمله دستاوردهای مهم متخصصان نیروی هوایی ارتش در پایگاه شهید دوران نهاجا، طراحی و تولید رادار بومی برای هواپیمای C-130 است. متخصصان جهاد خودکفایی نیروی هوایی ارتش با کمک دانشگاه‌های کشور توانسته‌اند رادار بومی برای هواپیمای C-130 بسازند که از مدل خارجی آن بهتر و توانمندتر است و روی برخی هرکولس‌های نهاجا هم با موفقیت تست و عملیاتی شده است.

اطلاعات زیادی از رادار ایرانی نصب‌شده روی این هواپیماهای ترابری، منتشر نشده اما آنچه مسلم است، این است که اتفاق مهمی در صنعت هوایی کشور رخ داده و رادار بومی برای این هواپیماها طراحی و تولید شده است.

اما یکی از مهمترین قسمت‌های هواپیما، کابین هواپیما است که در حقیقت مغز هواپیما در این بخش قرار دارد. برای تعمیر سیستم‌های داخل کابین هواپیما، تخصص‌های مختلفی کنار هم کار می‌کنند که هر کدام به‌صورت تخصصی روی یک بخش از کابین مشغول به کار هستند. یک تیم روی بخش هیدرولیک و کنترل فرامین، یک تیم روی سیستم‌های الکترونیک و یک تیم روی بخش‌های رادیویی کار می‌کند. هر کدام از این تیم‌ها پس از بررسی قطعات هر بخش در صورتی که ایرادی در آنها باشد آنها را تعمیر می‌کنند و اگر هم این قطعات قابل تعمیر نباشند آنها را تعویض می‌کنند.

یکی از بخش‌هایی که توسط متخصصان داخلی برای کابین هواپیمای C-130 بومی‌سازی شده است، شیشه‌های این هواپیما است که در صنایع اپتیک وزارت دفاع طراحی و تولید شده و در پایگاه شیراز، این شیشه‌ها روی هواپیماها نصب می‌شدند.

لاستیک‌های ایرانی روی هواپیماهای نهاجا

اما یکی از قطعات بسیار مهم در هواپیما، ارابه‌های فرود و لاستیک‌های آن است. متخصصان ایرانی موفق به ساخت لاستیک این هواپیما شده‌اند که ماجرای آن را در بخش‌های بعدی همین پرونده ویژه بیان می‌کنیم.
 

اما اجمالاً اینکه، لاستیک‌های هواپیماهای سی130، ساخت یک شرکت داخلی بوده و زمان تعویض این لاستیک‌ها هر 5 سال یک بار است اما قبل و بعد از هر پرواز، باید لاستیک‌های هواپیما را چک کرد تا اگر دچار ایرادی شده باشند، برطرف شود.

متخصصان بخش ارابه‌ها و لاستیک‌ها می‌گفتند: ما لاستیک‌های متنوعی را دیده‌ایم و روی هواپیماها سوار شده‌اند اما نسخه ساخت ایران، حتی بسیار بهتر از لاستیک‌های اصلی بوده و مقاومت به‌مراتب بیشتری در برابر سایش‌ها دارند.

هیدرولیک و فرامین

پس از این بخش، به‌سراغ بخش تعمیر سیستم‌های هیدرولیک می‌رویم. وارد یک سوله بزرگ که می‌شویم، قطعات مختلفی از هواپیما از جمله بخش‌های مختلفی از بال‌ها را می‌بینیم که در مرحله تعمیر هستند. سیستم‌های هیدرولیک در هواپیما شامل بخش‌های فرامین هواپیما، بخش‌های مربوط به تیک‌آف، ارابه‌های فرود، ترمزهای نرمال و اضطراری، سیستم کنترل هواپیما برای تاکسی کردن روی باند و . . . است. حرکت هواپیما در جهت‌های مختلف توسط سیستم‌های هیدرولیک و با فرمان‌هایی که به اِلرون، رادِر و اَلویتور داده می‌شود، انجام می‌شوند.
 

تعمیرات بخش‌های هیدرولیک این هواپیما بر اساس کتابچه‌های استاندارد اورهال C-130 انجام می‌شود. برخی ایرادات در سیستم‌های هیدرولیک این هواپیما هم گاهی وجود دارند که در خود پایگاه قابل تعمیر هستند اما برخی ایرادات در خارج پایگاه و در یک مرکز دیگر مرتفع می‌شوند.

در یک بخش از هواپیما، سیستمی وجود دارد که تمام بخش‌های هیدرولیک هواپیما از جمله ارابه‌های فرود از آنجا هدایت می‌شود. برای هدایت ارابه‌های فرود این هواپیما علاوه بر سیستم هیدرولیک، سیستم‌های برقی و سیستم‌های دستی جایگزین هم تعبیه شده که در صورت بروز هرگونه ایراد در سیستم هیدرولیک، بتوان از آنها استفاده و چرخ‌های هواپیما را باز کرد که این بخش هم توسط متخصصان نهاجا بارها تعمیر شده است.

تعمیر این سیستم که با توجه به عملکرد چندگانه از پیچیدگی بالایی هم برخوردار است، این اطمینان را به خلبان و کادر پرواز می‌‌دهد که گه اگر ایرادی در باز شدن ارابه‌های فرود هواپیما به‌صورت عادی پیش آمد، با استفاده از سیستم‌های جایگزین ارابه‌های فرود هواپیما باز شده و هواپیما فرود مطمئنی را داشته باشد.
 


پس از آنکه توضیحات متخصصان فنی را می‌شنویم، به‌سراغ هواپیمایی می‌رویم که اورهال آن در مرحله 80 درصد است و تا یک ماه آینده کار تعمیر آن تمام می‌شود. عده‌ای از متخصصان زیر هواپیما مشغول نصب آنتن رادیویی هواپیما هستند. عده‌ای دیگر هم مشغول کار روی مخازن سوخت اضافی زیر بال هواپیما هستند.

کار زیادی از هواپیما نمانده است. هواپیما رنگ‌آمیزی جدید هم شده و تا یکی دو ماه آینده به ناوگان نهاجا برمی‌گردد.

این، بخشی از کارهایی بود که متخصصان نیروی هوایی ارتش در طول چندین ماه روی یک هواپیمای C-130 انجام می‌دهند تا هواپیما دوباره عملیاتی شود؛ بخش‌ها و اقدامات فراوان دیگری هم وجود دارد که در این مقال نمی‌گنجد.


 
امتیاز دهی
 
 

بيشتر
نسخه قابل چاپ
تعداد بازديد اين صفحه: 424